Kasama by Sai Atizado

Madilim ang ulap
bitui'y walang kislap
luha'y unti-unting pumapatak
kasunod ng malakas na iyak

Ayokong mag-isa
nais ko'y may kasama
kasama ang aking pamilya
na syang aking ligaya

Sa aking pag-iisa
walang ginawa kundi magbasa
magsulat ng tula
kahit ang tema'y nakakaluha

Nakakabagot sa pamilya'y malayo
lungkot sa puso'y di maitago
ngunit walang magawa, dahil di pwede
kailangang magtrabaho nang buhay'y mapabuti

Di ko inaasahan aking makikilala
ang syang tunay kong kasama
di ko man sya nakikita
ngunit aking sya'y nadarama

napapawi ang lungkot
nawawala ang takot
mga kaba sa puso'y wala na
nagdulot sya sa puso ko ng saya

oo, nakalimutan ko sya noon
pero eto na ang pagkakataon
para ibalik relasyong naputol
sa akin ngayo'y walang makakatutol

isiping kasama mo sya
sa kabila ng iyong pangungulila
sya lang naman ang lumikha
bumuo sa ating katawan at mukha

marahil kilala mo na kung sino sya
Ako'y nagpaubaya sa kanya
mahal ko sya at ganun din sya
lahat tayo'y mahal nya

Kaya walang dapat ipag luksa
punasan ang matang may luha
ngumiti at wag matakot
dahil dyos natin ang papawi ng ating lungkot